„Jeden z najtrudniejszych i najbardziej ekscytujących meczów, w jakich brałem udział” — powiedział Serb po trzysetowym finale Western & Southern Open z wynikiem 3:49.
„Brak krytyki po obu stronach”: Andy Roddick, Chanda Rubin reagują na wojnę Djokovic-Alcaraz Cincinnati
MASON, Ohio — Z górnych miejsc głównego stadionu podczas Western & Southern Open możesz spojrzeć na autostradę międzystanową 71 i zobaczyć park rozrywki King’s Island. Przez cały dzień kolejki górskie powoli wznoszą się na wysokie wyżyny, po czym gwałtownie spadają z powrotem na ziemię.
W niedzielę wieczorem park był zamknięty i nieruchomy. Emocjonująca jazda odbywała się po drugiej stronie autostrady.
Właśnie tam Novak Djokovic i Carlos Alcaraz zbliżali się do końca swojej dwuosobowej, trzygodzinnej i 49-minutowej podróży kolejką górską przez 90-stopniowe popołudnie. Serb i Hiszpan poprowadzili 11 000 ludzi otaczających kort centralny przez niezliczone zwroty akcji i tyle samo fizycznych i emocjonalnych szczytów i dolin.
Tysiące ludzi skandowało „No-lay!” dla legendarnego Djokovicia, który grał tutaj po raz pierwszy od 2019 roku i został entuzjastycznie powitany w Stanach Zjednoczonych. Tysiące innych odpowiedziało skandowaniem „Vamos Carlos!” dla ekscytującej nowej supergwiazdy Alcaraz, która przez cały tydzień głosiła swoją miłość do Cincinnati i jego fanów.
Zanim obaj mężczyźni doszli do remisu w trzecim secie, po 20:00, śpiewy zlały się w jeden tytaniczny, chaotyczny, niezrozumiały ryk. Co było odpowiednie, ponieważ wtedy mecz nie dotyczył jednego mężczyzny lub drugiego. Chodziło o dwóch najlepszych graczy na świecie, którzy ponownie staną na wysokości zadania przeciwko sobie. Komukolwiek kibicowałeś, musiałeś docenić ten moment i szansę, by go doświadczyć.
„Wzloty i upadki, wzloty i upadki, niesamowite punkty, słabe mecze, udary cieplne” – powiedział później Djokovic, pełen podziwu dla tego, co właśnie przeżył. „Jeden z najtrudniejszych meczów i najbardziej ekscytujących meczów, w jakich kiedykolwiek brałem udział, na każdym poziomie, przeciwko dowolnemu przeciwnikowi”.
Pierwszy turniej Novaka Djokovica w Stanach Zjednoczonych od 2021 roku nie mógł pójść lepiej.
© Getty Images
stabilizator łokcia przeciwdziałający
Jednak przez pierwsze półtorej godziny wyglądało to bardziej jak porażka niż rodzący się klasyk. Upał odbił się wcześnie na 36-letnim Djokovicu, który zmarnował prowadzenie 4: 2 w pierwszym secie i udał się na dłuższą przerwę do łazienki po przegranej 7: 5.
Czas w szatni mu nie pomógł. W drugim secie usiadł ciężko na zmianie, owinął głowę lodowym ręcznikiem i wziął pigułkę od lekarzy wycieczki. Zamiast powtórki ich epickiego Wimbledonu, ten mecz wyglądał jak ich półfinał Rolanda Garrosa w odwrotnej kolejności. W Paryżu Alcaraz zrobiło się ciasno i mecz zakończył się antyklimatycznie. W Cincy wydawało się, że ciało Djokovica skapituluje.
Z Djokoviciem serwującym na 2:4 w drugiej, Alcaraz posłał perfekcyjne bombardowanie lobem z rotacją górną, by wyłonić zwycięzcę. Wyglądało na to, że szykuje się druga przerwa i mecz wkrótce się skończy. Ale Djokovic, najbardziej przebiegły z przebiegłych weteranów, zdołał wykorzystać jedyną rzecz, jaka mu pozostała – swój serwis – do wykonania chwytu. To wystarczyło, by pozostać w kontakcie na tablicy wyników i jak się okazało, wystarczyło, by zdenerwować Alcaraz. Przy stanie 4:3 Alcaraz otworzył drzwi czterema dzikimi, niewymuszonymi błędami. Djoković żył.
badmintona z piłką
Od tego momentu mecz zaczął się zaostrzać. Wiece się wydłużały, a Djokovic ponownie dołączył do bitwy. Z nowo odkrytą energią trzymał się miłości przez 5-5. Alcaraz, ponownie otrząsając się z nerwów, przytrzymał zwycięskim wolejem, doprowadzając do tie-breaka. Djokovic wyskoczył na prowadzenie 3: 0 w przełamaniu; Alcaraz odpowiedział zdobywając kolejne cztery punkty.
Chodziło o dwóch najlepszych graczy na świecie, którzy ponownie staną na wysokości zadania przeciwko sobie. Komukolwiek kibicowałeś, musiałeś docenić ten moment i szansę, by go doświadczyć.
Alcaraz osiągnął punkt meczowy przy stanie 6:5, ale Djokovic obronił go mocnym serwisem i forhendem. Wreszcie, przy stanie 8:7, Djokovic miał drugiego seta. Chociaż była to długa walka w przeciąganie liny, napięcie na stadionie rosło z każdym zamachem, aż Alcaraz uderzył forhendem przypominającym armatę w siatkę. Stadion eksplodował.
Mecz osiągnął pełną temperaturę w trzeciej. Alcaraz odepchnął Djokovicia forhendami z karabinu i posłał go do przodu rzutami zrzutu. Djokovic przesunął ojca za linię bazową i poprowadził swoje znajome uderzenia po ziemi od rogu do rogu. Obaj panowie miksowali płaski i kopnięty pierwszy serwis, a następnie podążali za nimi, by zdobyć bramkę w niespodziewanych momentach. Obaj płynnie przeszli od pełnokrwistej mocy do delikatnego dotyku iz powrotem.
Przy stanie 3:3 Djokovic przełamał serwis Alcaraz po długiej grze, na swoim piątym break pointze. Przy stanie 5:3 dwukrotnie osiągnął punkt meczowy, ale tym razem przyszła kolej na Alcaraza, by pozostać przy życiu wbrew przeciwnościom losu. W drugim punkcie meczowym Djokovic podszedł do przodu i odbił się od woleja, który wyglądał, jakby zapewnił mu tytuł. Ale Alcaraz zdążył na czas, by oddać perfekcyjne podanie w róg i olśniewającego zwycięzcę. Teraz stadion eksplodował dla niego.
Carlos Alcaraz pozornie zrobił wszystko w niedzielę – ale ostatecznie to nie wystarczyło.
© 2023 Getty Images
Mecz później, serwując przy stanie 5:4, Djokovic miał kolejny punkt meczowy – jego czwarty w tym momencie – a Alcaraz trafił kolejnego oszałamiającego, wywołującego eksplozję zwycięzcę forhendu, na drodze do przełamania serwisu.
Jeśli jakikolwiek finał zasługiwał na dogrywkę w trzecim secie, to właśnie ten. Ponownie Djokovic wyskoczył na prowadzenie 3-0. Ponownie nie mógł potrząsnąć Alcarazem, który wyrównał na 3-3 pięknym wolejem z kropli.
Następnie przy stanie 4:4, po ponad trzech i pół godzinie i zdobyciu 260 punktów, doszli do tego, który skutecznie zadecydował. Alcaraz sięgnął do tyłu i wystrzelił z prędkością 130 mil na godzinę. podawać. Djokovic odpowiedział prosto swoim dwuręcznym bekhendem i odesłał go prawie tak samo mocno. Po tym strzale impet po raz ostatni skierował się w jego stronę. Djokovic zdobył ten punkt, a kolejne dwa zakończył zwycięstwo 5-7, 7-6(7), 7-6(4).
Kiedy było po wszystkim, Djokovic położył się na plecach z niedowierzaniem w zwycięstwo. Alcaraz stał i patrzył na dwór pod sobą, z niedowierzaniem w swojej porażce. Minutę później na linii bocznej Djokovic oblał głowę wodą, gdy Alcaraz walczył ze łzami.
Kiedy grasz w Alcaraz przez 3 godziny i 49 minut 🥶 pic.twitter.com/2YwpLLHPet
— Kanał tenisowy (@TennisChannel) 21 sierpnia 2023 r
Djokovic porównał grę w Alcaraz do grania swojego rodaka.
„Uczucie, które mam na korcie, przypomina mi trochę, kiedy walczyłem z Nadalem, kiedy byliśmy u szczytu kariery” – powiedział Djokovic, który później zerwał koszulkę, tak jak zerwał ją po wygraniu kolejnej maraton, finał Australian Open 2012, nad Rafą.
„Każdy punkt to pośpiech. Każdy punkt to walka. Czujesz, że nie zdobędziesz w sumie może pięciu darmowych punktów w całym meczu. Zasadniczo musisz zdobywać każdy punkt, każdy strzał, niezależnie od warunków.
Alcaraz mówi, że wciąż musi się wiele nauczyć od Djokovicia i być może właśnie w tym zakresie może się poprawić. Po secie i przerwie dał Djokovicowi serię darmowych punktów, które pozwoliły mu wrócić do meczu.
Jednak pomimo łez na korcie Alcaraz był szczęśliwy, że był częścią kolejnej pamiętnej okazji z Djokoviciem.
„Szczerze mówiąc, jestem z siebie dumny” — powiedział Alcaraz. „Rozmawiałem i nie wiem, dlaczego płakałem, bo walczę do ostatniej piłki. Prawie pokonałem jednego z najlepszych w historii naszego sportu.
„To szaleństwo mówić o tym teraz, ale opuściłem kort naprawdę, bardzo zadowolony z tego, co zrobiłem”.
Kto potrzebuje parku rozrywki, kiedy ma się taki tenis?
Transmisja na żywo meczu Hawks - Celtics
„To szalony mecz, przez który dzisiaj przeszliśmy” – podsumował Djokovic. 'Kolejka górska.'
