Jest to pytanie, na które federacja tego kraju stara się odpowiedzieć.
Monfils' Midnight Miracle: Jak Gael to zrobił
„Gdzie się podziali wielcy francuscy tenisiści?” To pytanie słyszeliśmy więcej niż kilka razy na początku Rolanda Garrosa w tym tygodniu.
To nie jest nowe pytanie. Pokolenie francuskich muszkieterów, zdobywcy Pucharu Davisa, zaczęło się starzeć z trasy około pięć lat temu. Julien Benneteau, Jo-Wilfried Tsonga i Gilles Simon, między innymi, złożyli swoje ostatnie ukłony w Paryżu, a 37-letni Richard Gasquet wkrótce zrobi to samo. Wszystko to jest naturalne.
Zaskakujące jest to, że Francja, kraj Wielkiego Szlema z dobrze finansowaną federacją, jednym z najbardziej zaangażowanych fanów na świecie i bogatą wiedzą trenerską, jeszcze ich nie zastąpi. Najwyżej sklasyfikowanym Francuzem jest 24-letni Ugo Humbert (40. miejsce); drugim co do wielkości jest 34-letni Adrian Mannarino. Trzeci jest Gasquet. Podczas gdy Włochy i Kanada wspięły się na tenisowy totem, Francja upadła.
To oczywiste, że Francuzi muszą bardziej w siebie wierzyć. Musimy położyć kres temu negatywnemu mówieniu o słabości psychicznej Francuzów; musimy wyrzucić to określenie z naszego słownika. Louis Borfiga do Carole Bouchard
Dlaczego okres suszy? W 2006 roku, człowiek stojący za powstaniem muszkieterów, Louis Borfiga, opuścił Francuską Federację Tenisa (FFT) po 21 latach, aby przejąć rozwój juniorów w Kanadzie. Jego sukces najwyraźniej poszedł wraz z nim. Jednak w 2021 roku Borfiga wrócił do Paryża jako doradca. W zeszłym roku do zespołu FFT dołączył Ivan Ljubicic, były zawodnik Top 10 i trener Rogera Federera i Milosa Raonica. We wszystkich dyscyplinach sportowych we Francji, w tym w tenisie, panuje presja, by dać z siebie wszystko przed igrzyskami olimpijskimi w Paryżu w 2024 roku.
W wywiadach z francuską dziennikarką Carole Bouchard, Borfiga i Ljubicic podkreślili potrzebę odbudowania mentalności zwycięzców wśród juniorów z tego kraju. Łańcuch sukcesów został przerwany w ciągu ostatniej dekady, a liczba wzorów do naśladowania dla młodych graczy w kraju kurczy się z każdą emeryturą.
„To oczywiste, że Francuzi muszą bardziej w siebie wierzyć” – powiedział Borfiga Bouchardowi. „Musimy położyć kres tej negatywnej rozmowie o Francuzach, którzy są słabi psychicznie; musimy wyrzucić to określenie z naszego słownika”.
„W momencie, gdy przełamiesz lody, gdy jeden z nich zacznie działać, jest to bardzo łatwe”, powiedział Ljubicic, brzmiąc z nadzieją. „Tak właśnie dzieje się we włoskim i kanadyjskim tenisie. Potem następuje osuwisko”.
„Jesteśmy bliskimi przyjaciółmi i bardzo się cieszę z jego wyników” — mówi Van Assche (z prawej) o Filsie. „Po prostu pchamy się nawzajem na szczyt, ponieważ wiemy, że mamy ten sam poziom”.
Francuski tenis mógł mieć swój długo wyczekiwany moment przełamania lodów – w rzeczywistości dwa z nich – tej wiosny. Najpierw 19-letni Luca Van Assche wygrał seta z Novakiem Djokoviciem na Srpska Open. Następnie 18-letni Arthur Fils zdobył swój pierwszy tytuł w Lyonie. Van Assche to czysty, choć nieco niewymiarowy napastnik, podczas gdy Fils to solidny, potężny atleta. Obaj nastolatkowie przynieśli na kort porywające, wyczekujące owacje w poniedziałek na korcie Rolanda Garrosa i obaj spisali się dobrze. Van Assche pokonał Marco Cecchinato, a Fils wygrał seta z 29. rozstawionym Alejandro Davidovichem Fokiną. W środę turniej Van Assche zakończył się z Alejandro Davidovichem Fokiną.
Jednak francuska przyszłość została szybko pochłonięta przez przeszłość, kiedy najbardziej zabawny muszkieter ze wszystkich, Gael Monfils, wrócił do Court Philippe Chatrier na wtorkową nocną sesję. 36-latek, który nie wygrał meczu ATP w tym sezonie, zabrał paryską publiczność na czterogodzinną i 15-minutową przejażdżkę kolejką górską, jak tylko on potrafi. Wiele z tych przejażdżek zakończyło się rozczarowaniem na przestrzeni lat, ale nie ta. W szczytowym w karierze występie po północy Monfils wrócił od 0:4 w piątym secie przeciwko Sebastianowi Baezowi, walczył ze skurczami, rozbuchał publiczność, tańczył i paplał, przechodząc od jednego punktu do drugiego, i zakończył z mijający strzał, który przeciął linkę sieciową i cudownie wylądował, dając zwycięzcę.
LA MONF TO ZROBIŁ!!!! #Roland Garros @Gael_Monfils od 0:4 w trzecim secie i pokonał Baeza 3:6, 6:3, 7:5, 1:6, 7:5!
— Kanał tenisowy (@TennisChannel) 30 maja 2023 r
Walczył ze zmęczeniem i skurczami o niesamowite zwycięstwo 😱 pic.twitter.com/pmXT9yQjSb
Jak każdy inny męski gracz w tym stuleciu, Monfils ucieleśnia radość i frustrację francuskiego męskiego tenisa. Miał atletyzm, by zdobywać najważniejsze tytuły, ale nie miał upartej woli ani chęci rywalizacji na śmierć i życie typowej dla Wielkiej Trójki. Zawsze postrzegał tenis jako braterstwo, a nie pole bitwy. We wtorek przypomniał francuskim fanom tenisa o tym, co mieli i kochali przez ostatnie 18 lat, i sprawił, że pytania o przyszłość stały się nieistotne – na jeden wieczór.
„Dzisiaj panowała wspaniała atmosfera, jak sądzę również dla niektórych widzów” – powiedział Monfils. „Wiem, że mam kilku przyjaciół, którzy po raz pierwszy przyjechali na Rolanda Garrosa, więc myślę, że było to dla nich dobre doświadczenie”.
Miejmy nadzieję, że w tym tłumie był młody zawodnik lub dwóch, którzy widzieli, co potrafi francuski zawodnik i co może to znaczyć dla jego kraju. Bez tego talentu tenis będzie uboższy.
zasady gry w tenisa podwójnego dla manekinów
Największy showman: Gael Monfils 🤩
— TENIS (@Tenis) 31 maja 2023 r
Przegrywając 0:4 w piątym secie i cierpiąc na skurcze, @Gael_Monfils pasja i miłość do jego ludzi sprawiły, że wyprzedził Sebastiana Baeza w niezapomnianym klasyku Chatriera. Nasza wizualna relacja z wtorkowego wieczoru: #Roland Garros | 📸 @iammattfitz
